Νικηφόρος
Σταράτα, χωρίς γαρνιτούρα

 Επειδή δέχομαι πολλά τηλεφωνήματα και μια και ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που απαντώ και μάλιστα με στοιχεία δεν θέλω να αφήσω ούτε με ερωτηματικά αλλά πάνω απ’ όλα ούτε και με σκιές σε βάρος δεν αναγκάζομαι αλλά είμαι υποχρεωμένος να δώσω κάποιες εξηγήσεις.

Τον Φεβρουάριο του 2005 πρωτοκυκλοφόρησα τον Ντελάλη και τον οποίο έγραφα μόνος μου. Ήταν μια εφημερίδα δεκαπενθήμερη και απευθυνότανε σε ανθρώπους που είχαν μια διάθεση να διαβάσουν κάτι που δεν θα μπορούσαν να βρούνε σε άλλες εφημερίδες. Που σημαίνει σχολιασμός των γεγονότων και ποτέ κάποια είδηση που δεν ήταν δυνατόν να γράφει μια δεκαπενθήμερη εφημερίδα. Μα και όταν έγινε εβδομαδιαία εφημερίδα ο Ντελάλης πάλι υπήρχε αυτό το πρόβλημα αλλά όχι τόσο έντονο μια και η είδηση που γράφουν οι καθημερινές εφημερίδες μετά από επτά ημέρες δεν θα ήταν τόσο κατεψυγμένες.
Κατόρθωσα πάντα με το σχολιασμό που έκανα να είμαι επίκαιρος.
Σε αυτό με βοήθησαν ο Γιώργος ο Παντόπουλος με τα σπουδαία σχόλια του αλλά και ο Θαν΄’ασης Γκούμας ο Λουτρακιότης δάσκαλος που ομολογώ όλους μας εντυπωσίασε.
Εδώ και είκοσι μέρες δεν έχω καμία σχέση με την εφημερίδα Ντελάλης όπως αποδεικνύεται και από την ταυτότητα της νέας εφημερίδας.
Και την έκδοση την συνεχίζει κάποιος που κατά σύμπτωση έχει το ίδιο επώνυμο με το δικό μου. Ο τίτλος της εφημερίδας του χαρίστηκε.
Και επειδή είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος πουθενά δεν θα μπορούσαμε να συναντηθούμε για να συνεργαστούμε. Τον Ντελάλη δεν τον είδα στα πέντε χρόνια που κυκλοφόρησε ως μέσο για να αυξήσω τα έσοδα μου. Γνώριζα ότι θα είχα απώλειες οικονομικές αλλά σκέφτηκα ότι για μένα ήταν μια προσφορά ιδίως στα νιάτα. Και με αυτό το σκεπτικό συνέχισα πέντε ολόκληρα χρόνια. Τον Ντελάλη τον έστελνα ταχυδρομικά σε πάνω από τριακόσιους όχι συνδρομητές αλλά φίλους. Σε όλους του Δήμους του νομού μας και στην Νομαρχία. Και ποτέ κανένας δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ γιατί δεν το ζήτησα. Από αυτές τις εφημερίδες που έστελνα μόνο μια μου γυρίστηκε. Αυτό ήταν ένα δώρο του Νικηφόρου προς τους φίλους του Ντελάλη. Που βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα. Ένας κύκλος έκλεισε. Μου κόστισε οικονομικά αλλά κανένας δεν θα τολμήσει να πει δημόσια ότι τον Νικηφόρο τον κεράσαμε ένα καφέ. Γι’ αυτό και είμαι υπερήφανος. Ο Ντελάλης που κυκλοφορεί σήμερα δεν είναι το πνευματικό μου παιδί και δεν με ενδιαφέρει τι θα γράφει. Γιατί αναγκάζομαι να σας κάνω αυτή την ενημέρωση; Μα καθοδηγούμενος από τα λόγια κάποιου σοφού που ισχυρίζεται ότι « … η κοινωνία δεν καθορίζεται από τα μέσα παραγωγής αλλά από τα μέσα επικοινωνίας» Και σε αυτή την ενημέρωση που σας κάνει ο σημερινός Ντελάλης δεν έχω καμία συμμετοχή. .